น ม ส ด : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 1146 / 1187

คณะสงฆ์ยุคหลังพุทธกาลเป็นผู้ยอมรับบัญญัติสิกขาขนานเพิ่มขึ้น แต่ อย่างใด 6.1.3 เนื้อหาในภาวนามัยไม่เหมาะกับความยิ่งใหญ่ของพระพุทธเจ้า ประเด็นนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาจาก Watsuji Tetsuro นักปราชญ์ ชาวญี่ปุ่น โ

คณะสงฆ์ในยุคหลังพุทธกาลได้มีการยอมรับบัญญัติสิกขาขนานเพิ่มขึ้น แต่มีการตั้งคำถามถึงความเหมาะสมของเนื้อหาในภาวนามัยที่อาจไม่ตรงกับความยิ่งใหญ่ของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเด็นของเสยวัตรและการคว

นอกจากนี้ ในประเด็นที่ว่า พระกิริยามในเมยุพุทธภกลัสมาของสงฆ์ด้วยศรัทธา มีความตั้งใจดีในการฝึกฝนบรมตนเองอยู่แล้ว แต่ในความเป็นจริง จิตใจของมนุษย์มีการเปลี่ยนแปลงได้ง่าย ถึงแม้ว่าจะมีความตั้งใจแรกก็ใช่ว

บทความนี้พูดถึงการฝึกฝนพระกิริยาของสงฆ์และความตั้งใจดีในการพัฒนาตนเอง แม้ว่าจิตใจมนุษย์จะมีการเปลี่ยนแปลง สิ่งนี้สะท้อนถึงอัจฉริยภาพในการปกครองของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การตอบสนองต่อพฤติกรรมไม่เหมาะสมและ

ภายหลังพุทธบรรพีพุทธา พระพุทธศาสนาได้แพร่ขยายออกไปกว้างขวางขึ้นอีก โดยเมื่อคราวสังคัปนากรครั้งที่ 2 คณะสงฆ์มีรากฐานมั่นคง แผ่ขยายไปถึงอินเดียตอนใต้ และอินเดียตะวันตก แม้คณะสงฆ์ได้แพร่ขยายไปอย่างกว้างข

บทความนี้สำรวจการขยายตัวของพระพุทธศาสนาและบทบาทของคณะสงฆ์ในยุคต่างๆ หลังพุทธบรรพีพุทธา โดยเฉพาะในการประชุมสงฆ์และปฏิรูปการปฏิบัติ ตามพระธรรมวินัย ซึ่งทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงภายในคณะสงฆ์อย่างมีนัยสำคัญ

ธรรมธาตา ววรรณวิจารณ์การทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (ฉบับรวบรวมที่ 13) ปี 2564 สังเกก เอกายาหarikะ โลโกตตรวจา กุกฏิกะ และมีศาสะกะตอนตัน ต่างไม่ยอมรับมิธีเรื่องอันตรภาพ ซึ่งตรงข้ามกับฝ่ายของนิภา

เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์การแตกนิกายในพระพุทธศาสนาและการมีอยู่ของแนวคิดอันตรภาพ โดยอ้างอิงถึงคัมภีร์ต่างๆ ที่สำคัญ เช่น อบัคร宗論 และการแปลภาษาต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง กอปรด้วยประวัติการณ์เชิงลึกของนิกายน

112 ธรรมวาระ วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (ฉบับรวบรวม 13) ปี 2564 พบว่าประชาชนนี้นับถือศาสนาพุทธแบบเถรวาทโดยส่วนใหญ๋ ยังคงมีความเชื่อว่ามีรูปแบบของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ระหว่างภพภูมิก่อ

บทความนี้นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับความเชื่อในพระพุทธศาสนาเถรวาทที่ยังคงมีการยอมรับถึงสภาวะชั่วขณะหลังความตายก่อนเกิดใหม่ แม้จะมีแนวคิดที่ขัดแย้งในคัมภีร์อิทธิของเถรวาท และไม่ได้รับความสนใจจากวงการพุทธศาสต

124 ธรรมาภาว วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (ฉบับรวมวาระที่ 13) ปี 2564 (3) อภิธรรมยายนุสาระ41 又聖教説有中有故, 諸契經言: “有有七種. 即五趣有,業有,中有.”41 อีกประกาศหนึ่ง คำสอนอัน เป็นประเสริฐกล่าวว่ามีอัน

บทความนี้มีการกล่าวถึงคำสอนที่สำคัญในพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับ 'อันตราพ' หรือช่วงเวลาระหว่างมรณภาพจนถึงการเกิดใหม่ โดยสามารถแบ่งออกเป็น 7 ประเภท หรือ 5 ภพ และการอธิบายความหมายของคำว่า 'antara' และ 'bhava'

ธรรมวาธ วรรณวราราชการทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (ฉบับรวมเล่ม 13) ปี 2564 เหตุผลของการตีความที่แตกต่างกันนี้ เนื่องมาจากนายสรวา-สติวามและนิกายเถรวาทมีแนวคิดที่แตกต่างกันในการอธิบายเรื่องความสิ้

เนื้อหานี้วิเคราะห์ความแตกต่างในการตีความสิ้นสุดของชีวิตสัตว์ที่เวียนว่ายตายเกิดในสงสารวัฏ โดยเฉพาะการอธิบายระหว่างนายสรวา-สติวามและนิกายเถรวาท ที่มีแนวคิดที่แตกต่างเกี่ยวกับกระบวนการเกิดใหม่ ความเชื่

"วัตถุ 5 ประการที่เป็นธรรม" ของพระมาหาเวทาว่าให้คนคงเกิดการแตกแยก เป็นต้น เกี่ยวกับประเด็นเหล่านี้ ผู้เขียนได้มีโอกาสนำเสนอบทความไปแล้วในหนังสือรวมบทความวิชาการเนื่องในวาระครบรอบ 70 ปี ของ ดร. อะไรก็จ

บทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับวัตถุ 5 ประการที่เป็นธรรมในพระพุทธศาสนา รวมถึงประวัติความแตกนิกายที่เกิดขึ้นในช่วงหลังพุทธปรินิพานและหลักฐานจากคัมภีร์ต่างๆ เช่น สมยกโกทจปรจบจัทร ซึ่งนำเสนอรายละเอียดเก

มีบางพวกกล่าวว่า สรรพลิงที่ปรากฏผ่านไปแล้วปรากฏอยู่ในขณะนี้ และยังไม่ปรากฏ เนื่องจากเหตุ จึงเรียกว่า เหตุวาว บางพวกอยู่ที่ภูเขา อุรุมุมทะ จึงเรียกว่า นิภายอุมุมทะะยกเว้นคำว่าว่าวทินไม่ปรากฏชื่ออื่นใน

เนื้อหาเน้นการวิเคราะห์ชื่อเรียกต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับสวาสดิทาวาและมูรุนทกะ โดยเฉพาะความเชื่อมโยงกับภูเขาอุรุมุมทะและพระอุปคุปตะ มีการสำรวจคำเรียกต่างๆ และบันทึกในคัมภีร์โศลกาท เพื่อค้นหาคำอธิบายที่ชั

ธรรมธารา วรรณวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับที่ 4 ปี 2560 ในลำดับต่อไป จะสำรวจชื่อที่เรียกว่า วิภัชยาวธีน ก) วิภัชยาวธีน (แบ่งกล่าว) "วิภัชยาวธีน" เป็นชื่อเรียกขานของกลุ่มสงฆ์ที่ปรากฏอยู่ในศิลาจารึกจำน

บทความนี้สำรวจคำว่า 'วิภัชยาวธีน' ซึ่งเป็นชื่อเรียกกลุ่มสงฆ์ที่ปรากฏในศิลาจารึกและมีนักวิชาการชาวญี่ปุ่นทำการศึกษา นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงคัมภีร์อภิธรรมมหาวิภาษาฯ ที่รวบรวมคำบรรยายเกี่ยวกับพระธรรมจำนว

(เชิงอรรถ ต่อจากหน้าที่แล้ว) (เชิงอรรถ ต่อจากหน้าที่แล้ว) หากกล่าวโดยสรุปในเบื้องต้น เราสามารถเข้าใจการตีความของทั้งสองฝ่ายในอาสวกา โดยเข้าใจคำนของฝ่ายเหตุจากคำตอบในคัมภีร์ทธาวัถถ์อธิบายความในประเด็

บทความนี้สำรวจการตีความและการวิเคราะห์ในคัมภีร์ทธาวัถถ์ โดยเน้นที่ความแตกต่างของความคิดเห็นระหว่างฝ่ายเหตุและสภาวะ การศึกษาเฉพาะในคัมภีร์นี้ช่วยให้เข้าใจความละเอียดอ่อนของเนื้อหาและบริบทในอาสวกา ในด้า

4. สุขานูปทบทนาในคัมภีร์ทวดอรรถากกล่าวไว้อย่างนี้ ชนเหล่าใดมีความคิดเห็นเช่นเดียวกับพวกเหตวาทั้งหลาย ว่า ฝ่ายหนึ่งสามารถส่งความสุขให้กับอีกฝ่ายหนึ่งได้โดยอ้าง พระสูตรที่กล่าวไว้นี้ว่า"พระผู้มีพระภาคเจ

เนื้อหาอภิปรายเกี่ยวกับบทบาทของพระผู้มีพระภาคเจ้าในการมอบความสุขให้แก่ผู้อื่น และการตีความที่หลากหลายของประโยคในพระสูตรที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะการนำเสนอในหลายแง่มุมของการปทานความสุขธรรม. อ้างอิงจากคัมภี

สำหรับประเด็นนี้ไม่พบในคัมภีร์อธิษฐาน 5. อินทรีย์พักนอนในคัมภีร์กาถวัตถุอธรรมกล่าวไว้ดังนี้ ทุกข์มี 2 ประการ คือ อินทรีย์พักทุกข์และอินทรีย์พัก-ทุกข์ [อินทรีย์พักทุกข์ หมายความว่า สิ่งที่เกี่ยวเนื่อง

เนื้อหาหมายถึงการศึกษาประเภทของทุกข์ซึ่งแบ่งออกเป็นอินทรีย์พักทุกข์และอินทรีย์พัก-ทุกข์ ตามคัมภีร์พุทธและความหมายที่สำคัญในแง่การเข้าใจความทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับอินทรีย์ การรำลึกถึงการประพฤติพรหมจรรย์ใ

ธรรมนารา ว่าราชวิทยาลัยพระคริสตธรรม ฉบับที่ 5 ปี 2560 1. บทนำ¹ ชื่อภิษาฎายในพระพุทธศาสนายุคแตกนิกายในอินเดีย มีการเรียกขานแตกต่างกันออกไปตามชื่อพื้นที่ที่นับนั่นแผ่ อยู่บ้าง ตามชื่อผู้นำที่เป็นอาจาร

บทความนี้จัดทำขึ้นเพื่อสำรวจและวิเคราะห์เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับมติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะเมื่อมีการแตกนิกายภายในอินเดีย ในบทความนี้มีการถอดความและเรียบเรียงจากบทความภาษาญี่ปุ่นที่เสนอความคิดเห็น

อธิบายร คแล้วส่งข าวทเหล อคือ วาเป นท กญั ขอมหาว ทยาลัย ปรากฏแนวคดิหนงทไมไดระบุวาเปนกล มไดมความเห นวา ในอร ยส จ 4 มเพ ยง มรรดสจ เป นปร มาตลอดงช วงนถอท ท กษ สมท ย น โรา 3 อร ยสง this เป นสมมต สจ แตไมปร

เรื่องนี้กล่าวถึงสมมุติสัจธรรมในพระพุทธศาสนา โดยทำการวิเคราะห์ความหมายและการใช้คำว่า sammuti และ samvṛti ในเชิงปรัชญาและประวัติศาสตร์ ทั้งนี้จะดูถึงความหมายที่ไม่แตกต่างกันในเชิงปรัชญา แต่มีความแตกต่า

การเดินเท้าของดาวฤกษ์ (2) 秧一切有融的成立 (2) 57 9. อธิบายฝันยานในคัมภีร์ กถาวัตถุอรรถถกา เกี่ยวไว้อย่างนี้ มีความคิดเห็นของพวกอุตตารปกะ (พวกที่อยู่ทางด้านเหนือ) บางพวกและพวกเหตุฑา ทั้งหลายที่ว่า

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ความเห็นในคัมภีร์ กถาวัตถุอรรถถกา ที่พูดถึงทุกข์ว่าเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง และธรรมอื่นๆที่ถูกมองว่าไม่เกี่ยวข้องกับเหตุ ผลของทุกข์ ผลกระทบจากแต่ละมุมมอง แล้วเปรียบเทียบความค

จี) 一切語言部 (yīqiè yǔyán bù) ในคัมภีร์ มัชฌ Sukripralucha ได้ปลูกชื่อ 一切語言部 (yīqiè yǔyán bù) ซึ่งอธิบายว่าเป็นนิ กายเยาสวาสติวา เพราะเป็นกลุ่มที่ เห็นว่า "สรรคสิ่งออยู่" ดังนั้นจึงต้องอรรถิบายเกี่ยวกับ

ในคัมภีร์มัชฌ Sukripralucha ได้กล่าวถึงกลุ่มที่ชื่อว่า 一切語言部 ในคัมภีร์ 三論玄義 อธิบายการพัฒนาและการแบ่งแยกของนิยายศิษย์เถรวาทและนิยายสวาสติวาท หลังจากพุทธิปปินพาน สามร้อยปี ได้มีการเน้นการเผยแผ่พระอธิษฐา

ธรรมวารา วาสวรรณากราวพระนครนาน จบที่ 5 ปี 2560 สารพุทธะมี 6 ชนิด แบ่งเป็น สงฆะ มี 3 อย่าง หมายถึง 3 กาล (ได้แก่ อดีต อนาคต ปัจจุบัน) และสงฆะ มี 3 อย่างได้แก่ อากาศประสิทธิยานิโรธและประสิทธิยานิโรธ ดั

บทความนี้กล่าวถึงสารพุทธะที่แบ่งออกเป็น 6 ชนิดและสงฆะ 3 อย่าง เพื่ออธิบายความหมายของอดีต อนาคต ปัจจุบัน รวมถึงการตีความจากคำภีร์และความคิดเห็นของมหาคติธรรมนาจารย์ 4 ท่าน ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดที่ว่าทุก

ธรรมบท วรรณวัตถุทางพระธรรมา ฉบับที่ 5 ปี 2560 หมายถึง ดีดี อนาคต ปัจจุบัน อสังตะ และบุคคลมีอยู่จริงในฐานะ ที่เป็นชูใจ (ธรรมที่ควรรู้) ซึ่งมีความใกล้เคียงกับมติธรรมของนิยาย สรวาสติตามาก หากพิจารณาจาก

บทความนี้กล่าวถึงวรรณกรรมพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการแตกนิกายและแนวคิดเกี่ยวกับนิกายวาสุงีรีย์ ซึ่งแยกตัวออกจากสรวาสติกาน การศึกษาแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างนิกายและแนวทางการตีความที่นักวิชาการเสนอเ

นิทานนี้เป็นผู้จำแนกอรรถโดยอรรถาธิบายให้มีความชัดแจ้งจึงไม่อาศัยพระสูตรเป็นที่ตั้ง เพราะรูปแบบของพระสูตร ไม่มีการอรรถาธิบายให้ชัดเจน ดังนั้น นิทานสพัฒวาท หรื อ สพัทถิวาดาอาจถูกเรียกว่าเป็น “วิภัชชาวา”

นิทานนี้เสนออรรถาธิบายไร้การอ้างอิงพระสูตร โดยชี้ให้เห็นถึงลักษณะเฉพาะของนิทานสพัฒวาท นิทานวิภัชชาวาและการจัดเรียงลำดับสายการสืบทอดธรรมประมูลในนิทวาสติวาท รวมถึงความขัดแย้งภายในกลุ่ม ต่างๆ และความสำคั